–
గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్
http://sarasabharati.wordpress.com
http://suvarchalaanjaneyaswami.wordpress.com

–
గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్
http://sarasabharati.wordpress.com
http://suvarchalaanjaneyaswami.wordpress.com

–        హనుమ ఎనిమిదవ అవతారం లోని సోమ దత్తు ని కధను పరాశర మహర్షి మైత్రేయుని కి వివరిస్తున్నారు .పూర్వం సోమ దత్తుడు అనే చంద్ర వంశ రాజు వున్నాడు .సత్య వాది .అహంకారం లేని వాడు .మౌని .ఆతి దేయుడు .పరాక్రమ వంతుడు .శత్రు వులను జయించిన వాడు .భూమి నంతటినీ ఏక చత్రాది పత్యం గా పాలించాడు .అతని చేత జయింప బడిన రాజులు అందరు ఏకమై ,ఒక్క సారి గా అతని రాజ్యం పై దాడి చేశారు .భీకర యుద్ధం జరిగింది .సోమ దత్తుడు యుద్ధం లో విపరీత ముగా నష్ట పోయాడు .పర్రజయాన్ని తట్టు కో లేక ,భార్యా ,పిల్ల లతో రహశ్యం గా అడవులకు పారి పోయాడు .
కొంత కాలానికి గార్గ మహర్షి ఆశ్రమం దగ్గరకు చేరి ,నివశిస్తున్నాడు .అతనికి గుడ్డి తనం ,మూగ తనం ,చెవుడు  ,కుంటి తనం ఏర్పడ్డాయి .తనకు వచ్చిన ఈ దుర్దశ కు విప రీతం గా చింతి స్తున్నాడు .  .భార్య మాత్రం అతనికి ధైర్యం నూరి పోసింది .అంతా కర్మ ఫలం .కాలమే ఈ బాధల్ని మాన్పు తుంది అని ఊర డించింది .ఆపదలలొ ధైర్యం ,సంపదలలో క్షమా ,సభల్లో చక్కని ప్రసంగం ,యుద్ధం లో పరాక్రమం ,స్త్రీ ల విషయం లో   మంచి నడ వడి సంపదలో ఓర్పు ,బ్రాహ్మణుల యెడ భక్తీ మనం కలిగి వుండాలని బోధించింది .కొబ్బరి కాయ లోని నీళ్ళు లాగా జరగాల్సింది జరిగి పోతూ వుంటుంది అని ధైర్యం చెప్పింది .దగ్గర లో గర్గ మహర్షి ఆశ్రమం వుందని ,ఆయనను శరణు వెడితే ప్రయోజనం ఉంటుందని హితవు చెప్పింది .ఇద్దరు ముని ఆశ్రమానికి వెళ్లి గర్గుని పాదాల పై పడి శరణు కోరారు .
వారు వచ్చిన సందర్భాన్ని గర్గ ముని గ్రహించారు ,.”రాజా !నువ్వు నీ పరాక్రమాన్నే నమ్మి దైవాన్ని మరచి నందున నీకు ఈ ఆపద కల్గింది .భగవంమంత్రాన్ని జపిస్తూ ,మంచి వ్రతాలు చేసి ఉన్నట్లయితే ఈ బాధ తప్పేది .”అని తెలిపాడు
సోమ దత్త మహా రాజు గర్గుని పాదాలను స్పృశించి ”మహాను భావా !మీరు చెప్పింది అక్షర సత్యం .ఇప్పుడు నా దుస్తితి తొలగి పోవ టానికి ఉపాయం అనుగ్ర హించండి .సద్యో ఫలితాన్ని ఇచ్చే మంత్రం ఉపదేశించండి .నిష్ఠ గా జపించి ,మనో భీష్ట సిద్ధి ని పొందు తాను .”అని వేడు కొన్నాడు .
గర్గ ముని కి అనుగ్రహం కలిగి ”రాజా !జరిగి పోయిన దానికి విచారించ వద్దు .అత్యంత వేగం గా ఫల సిద్ధి నిచ్చే ”హనుమంమంత్రాన్ని ”ఉపదేశిస్తాను .దాన్ని జపిస్తూ ,హనుమద్ వ్రతం చేయి .నీ కోరికలన్నీనెర  వేరు తాయి .శత్రు జయం కలుగు తుంది .హనుమద్ వ్రతాన్ని వైశాఖ బహుళ దశమి లేక అమా వాస్య ,నాడు కాని ,మాఘ ,ఫాల్గుణ ,చైత్ర ,వైశాఖ ,జ్యేష్ట మాసాలలో శుక్ల పక్షం లో మొదటి శని వారం కాని ,,ఈ నెలల్లోనే వచ్చే మృగశిరా నక్షత్రం లో కాని ,శ్రావణ పూర్ణిమ నాడు కాని ,కార్తీక శుద్ధ ద్వాదశి నాడు కాని ,మార్గ శిర శద్ధ త్రయోదశి రోజున కాని చేయాలి .పగలైనా సాయంత్రమైనా వ్రతం చేయ వచ్చు .బంగారం వెండి ,రాగి రేకు పై చెక్కించిన యంత్రం ,లేక భూర్జర పత్రం మీద రాసిన యంత్రాన్ని ,బియ్యం పిండి తో వేసిన యంత్రం మీద కాని ,విగ్రహం లో కాని ,నీరున్న కలశం లో కాని ,పట్టు వస్త్రం మీద వేసిన యంత్రం లో కాని ఆవాహనం చేయాలి .శ్రద్ధ గా పూజించాలి .పద మూడు ముళ్ళు గల తోరాన్ని పూజించి, ధరించాలి .పద మూడు నేతి అప్పాలను దానం చేయాలి .పూర్వం శ్రీ రాముడు ,విబీషణుడు ఈ వ్రతాన్ని చేసి ఫలితం పొందారు .నువ్వు చేసి రాజ్యాన్ని సుఖాలను పొందు ”అని చెప్పాడు .
సోమ దాత్తుడికి ”పంచ ముఖాన్జనేయ మహా విద్యను ,ఖడ్గ విద్యను ఉపదేశించి గర్గ ముని ఆ దంపతులతో హనుమద్ వ్రతం దగ్గ రుండి జరి పించాడు .ఆ మంత్ర ప్రభావం చేత అతనికి మళ్ళీ బల పరాక్రమాలు  సిద్ధించాయి .వ్యాదులన్నీ మాయ మైనాయి .మంచి రూపం వచ్చింది .ఆంజనేయ అనుగ్రహం తో శత్రువు లందర్నీ జయించి రాజ్యాన్ని దక్కించుకొన్నాడు .ధర్మ మార్గం లో నడుస్తూ ,ప్రజల్ని బిడ్డల లాగా కాపాడుతూ గర్గ మహర్షిని పురోహితుని గా చేసుకొని సత్ర యాగం చేశాడు .దీనితోసప్త   ద్వీపాలను జయించాడు .ఎనిమిది మంది కుమారులు కలిగారు .ఆనందం గా జీవితాన్ని గడిపి ,పెద్ద కుమారుడికి రాజ్యం అప్ప గించి ,దంపతులు అరణ్యానికి చేరి తపస్సు చేసుకొంటూ చివరికి బ్రహ్మ లోకం చేరారు .
అందుకే హనుమంతుని మించిన దైవం లేదు .హనుమద్ వ్రతాన్ని మించిన వ్రతమూ లేదు .హను మంతుని పూజిస్తే ,త్రి మూర్తులు సంతోషిస్తారు .సర్వ దేవతలు సంతృప్తి చెందు తారు .చంద్రుడు లేని రాత్రి ,ధనం లేని రాజు ,హనుమన్నామం లేని ప్రబంధం వ్యర్ధం .
”మైత్రేయ ,నీల ,విజయ ,ధ్వజ దత్త ,గాల -మైన్గాంగా దశ్చ ,భారతం ,సుషేషణం
హరీత ,కశ్యప ,సుపుష్కర ,సోమ దత్తాన్ –పుణ్యం స్మరామి హనుమత్పద పద్మ భక్తాన్ ”
తరు వాతిది గాలుని కధ
సశేషం
మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ –11-02 -12

– పరాశర మహర్షి మైత్రేయునికి ,హనుమ ఏడవ అవతారాని కి చెందిన ”నీలుని కధ ”ను తెలియ జేస్తున్నాడు .పూర్వ కాలమ్ లో గంగా నది ఒడ్డున ,బార్హస్పత్యపురం అనే గ్రామం వుండేది .అందు లో కపిలుడు అనే ఉత్తమ బ్రాహ్మణుడు వుండే వాడు .వేద వేదంగా విదుడు .దైవాన్ని నమ్మి ,నిష్కామం గా సంసారాన్ని పోషిస్తున్నాడు .రోజూ గంగా స్నానం తో పవిత్రుడు అవుతూ ,ఆ నది లోనే హనుమంతుని షోడశాక్షరి మంత్రమైన ”ఓం హ్రీం శ్రీం శ్రీ సువర్చలా వల్లభ హనుమతే స్వాహా ‘అనే మంత్రాన్ని నిష్ఠ గా ధ్యానం చేసే వాడు .అవసరమైన శాకాలను   సంపాదించి ,ఇంటికి చేరే వాడు .అనుకూల వతి అయిన భార్య లేమికి చింతించ కుండా గుట్టు గా సంసారాన్ని గడిపేది .అసంతృప్తి అనేది లేకుండా అలాగే ఆకుటుంబం జీవనం సాగిస్తోంది .
గంగా స్నానం ,హనుమ జపం తో జీవితానికి సార్ధకత్వం పొందుతున్న ఆ కపిలుడి కి ఒక రోజూ సువర్చలా మనోహరుడు ,భక్త వత్సలుడు ,రామ బంటు ,భక్త శిఖామణి ,ప్రత్యక్ష మైనాడు .హనుమ నాలుగు భుజాలతో ,చంద్ర కాంతితో ,తెల్లని యజ్ఞోప వీతం తో ,నవరత్నాలతో వున్న కుండ  లాల తో ,దుకూలం తో ,ముత్యాల హారాలతో ,ముంజ మేఖలం తో ,జాంబవత ,వినత ,నీల పావన ,గంధ మాదన ,సుశేణ ,మైండ ,ద్వివిదు లతో ప్రత్యక్ష మైనాడు ఆంజనేయ స్వామి .స్వామిని చూసిన ఆనందం   ,కపిలుడు దివ్య స్తోత్రాలు చేసి ,పులకితుదయ్యాడు .ఆనందం తో  మాటలు నోటి నుండి రాలేదు .కొంచే సేపటికి తేరుకొని ,”స్వామీ హనుమా !నిన్ను చూసి నా జన్మ    ధన్యమైంది .ఇక నాకు నా గృహం మీద విచారం లేదు .నేను భక్తీ తో సమర్పించే ఈ ఫల ,పుష్పాలను స్వీకరించు .అని ఒక గొప్ప స్తోత్రం చేశాడు

”జయచాపి సువర్చలా రవిసుతా దివ్యం చ హేమామ్బరం
మాణిక్యా మ్చిత  ,కుండలే ,శ్రవణ యొహ్  కంతే(kamthe )  చ  ముక్తావళి హ్
సుగ్రీవ అంగద  గంధ మాదన ముఖః సత్పార్శాదాస్సంతితే
కిం దాశ్యామి మనః ప్రియం హి హనుమాన్ సంపూర్ణ కామో భవాన్ ”

సూర్య దేవుని పుత్రిక సువర్చల నీ భార్య .నువ్వు కట్టింది బంగారు బట్టలు .కుండలాలు రత్న మాణిక్యాలతో విరాజిల్లేవి .మెడలో తెల్లని ముత్యాల హారం .సుగ్రీవుడు అంగదుడు ,గంధ మాదనుడు ,మొదలైన హేమా హేమీలు నిన్ను ఎప్పుడు కొలుస్తూ వుంటారు .నువ్వు సంపూర్ణ కాముడివి .నీకు నేను ఏమిచ్చి సంతృప్తి చెందిం  చను  అని స్తోత్ర భావం .
ఈ స్తోత్రాన్ని ఆలకించిన ఆంజనేయుడు కపిలుడికి రాగాలు ఏమీ లేవని మోక్షం మాత్రమే అతని అభిలాష అని గ్రహించాడు .కపిలుడు హనుమతో అతని వెంట వున్న పరివారం వివ రాలు తెలియ జేయ వలసినది గా ప్రార్ధించాడు .
అనుగ్రహించిన హనుమ పర్వతం వలె శరీరం వున్న వాడు గంధ మాదనుడు అని ,గైరికాది ధాతువులతో ,బంగారు అరటి తోటలతో శోభిస్తు ఉంటాడని ,మిగిలిన వారందరూ మహా మహులే నని వారంతా తన కు ఇరువైపులా వుండే పార్శదులే నని ,వారే జాంబవంతుడు ,వినతుడు ,నీలుడు ,పనసుడు ,సుషేణుడు ,మైందుడు ,ద్వివిదుడు అని వివ రించాడు .వీరంతా మహా బలాధ్యులు ,కార్య దక్షులు అని చెప్పాడు .
కపిలుని ఆప్యాయం గా పిలుస్తూ ”కపిలా !రోజూ నువ్వు నాకు అభిషేకం చేసి ,ధూప దీప నైవేద్యాలు సమర్పిస్తున్నావు .నీ అభిషేక జలం ఒక ఏరుగా మైంది .దానికి ”వాల సాగరం ”అని పేరు ఏర్పడుతుంది .ఇందులో ఎవరు స్నానం చేసినా ,పవిత్రులు అవుతారు .వారి కోరికలు తీరుతాయి .ముందుగా నా భక్తులైన వీరిని పూజించి ,తరువాత నన్ను పూజించాలి .నా భక్తులకు అవమానం జరిగితే నాకు ఆవ మానం జరిగి నట్లే .నా అవతారాలు ,రూపాలు వేల కొద్దీ వున్నాయి .ఎవరు ఎభావంతో ఏ రూపాన్ని  ధ్యానించి పూజిస్తారో వాళ్లకు ఆ రూపం తో నేను అనుగ్రహిస్తాను .”అని ఆశీర్వ దించి హనుమ ,పరివారం తో సహా అదృశ్య మైనాడు .
కపిలుడు మారుతిని పదే పదే ధ్యానిస్తూ ,నిత్య పూజ పూర్తి చేసుకొని ,ఆ ఆనందం తో ఇంటికి ఏ రకమైన కూరలు తీసుకొని వెళ్ళ కుండా చేరాడు .జరిగిన  విషయం అంతా భార్యకు పూస గుచ్చి నట్లు తెలియ జేశాడు .ఆమె చాలా సంతోషించి ,ఆంజనేయుని దర్శనం లభిస్తే ఇంక ఏ లోటు ఉండదని ,ఏమీ తీసుకు రాలేక పోయినందుకు బాధ పడ వద్దని ఊర డించింది .
అయినా పిల్లల ఆకలి చూసి వారి కి బట్టలు లేక పోవటం చూసి మనసు లోని బాధ ను బయటికి చెప్పింది ”స్వామీ !మీరు నిత్యం స్నాన సంధ్యలు విధి తప్పకుండా చేస్తున్నారు .వెద శాస్రాలన్నీ చదివారు .అంత మాత్రం చేత మన ఆకలి తీరదు కదా .మా తండ్రికి మీ అసమర్ధత తెలియక నన్నుమీకిచ్చి పెళ్లి చేశాడు .మన పిల్లకు కాని నాకు కాని సరైన బట్టలే లేవు చిరిగినా వాటితో కాలక్షేపక్మ్ చేస్తున్నాం .అడవిలో దొరికే కందమూలాలే మనకు ఇంత వరకు ఆహారం .మన దరిద్రాన్ని తీర్చ లేని ఆ ఆంజనేయుడి భజన తో ఈవితం అంతా గడిపేశారు .ఫలితం ఏమీ లేదు .ఎక్కితే ముందుకు నడవని గుర్రాన్ని ఎవరైనా విడిచి పెట్టేస్తారు .మీరు ఇంకా ఆ హనుమనే పట్టుకు పాకులాడు తున్నారు .వదిలి వేరే ఎవరి నైనా ఆశ్రయించండి ”అని అతి నిష్టూరంగా అన్నది . .ఈ మాటలు భరించ లేక భగవంతుని దూషించటం పాపం అని హితవు చెప్పి  ఆతడు లోపలి వెళ్లి పోయాడు .
ఇంతలో హనుమ ప్రత్యక్ష మైనాడు .జరిగిన దంతా కపిలుని ద్వారా విన్నాడు .విచారించ వద్దని చెప్పాడు .అతని భక్తీ కి సంతోషించానని దరిద్రం పోవ టానికి ఒక మార్గం చెప్పాడు .వాళ్ల ఇంటి వెనుక వున్న రేగు చెట్టు మొదట్లో ధన రాసివుందని ,  ,దానిని తెచ్చుకొని ,అనుభవింప మని భార్యతో చెప్పమని చెప్పి అదృశ్య మైనాడు మారుతి .ఈ విషయం భార్యకు చెప్పాడు .ఆమె నమ్మ లేదు .మోసం అంది .నిజం గా మన మీద మీ ఆంజనేయుడికి అనుగ్రహం వుంటే ,ఆయనే ఆ ధనాన్ని తీసుకొని వచ్చి మన కిచ్చే వాడు కదా అని నిస్టురాలాడింది .అతని మనసు తీవ్రం గా క్షోభించింది .ఆ రాత్రి కపిలుడి బార్య నిద్రించిన సమయం లో హనుమ రేగు చెట్టు   కింద వున్న ధన రాసులతో వున్న పెట్టె ను బయటికి తీసి ,దాన్ని తన శిరస్సు మీద ఉంచమని కపిలుడికి చెప్పాడు .కపిలుడు భయ కంపితుడై ,అంత బరువు గల పెట్టెను తాను హనుమ శిరసు మీద పెట్టలేనని ఏడ్చాడు .కష్మించమని ప్రార్ధించాడు .కపిలుని నిష్కామ భక్తికి చాలా సంతోషించి ,ఆ పెట్టెను తానె నెట్టి పైకి ఎత్తు కోని ,నిద్ర పోతున్న కపిలుడి భార్య దగ్గర ఉంచాడు .ఆప్యాయంగా కపిలుని దగ్గరకు తీసుకొని కౌగలించుకొని ”ఈకు ముక్తికి తగిన యోగ్యతను ఇస్తున్నాను .ఇదే నీకు చివరి జనం ”అని చెప్పి అదృశ్యమైనాడు .
మర్నాడు ఉదయం కపిలుడి భార్య నిద్ర లేచి ,తన ముందున్న అనన్త ద్రవ్య రాశి గల ఆ పెట్టెను చూసి ఆశ్చర్య పోయింది .తన్ను క్షమించమని భర్త కాళ్ళ మీద పడింది .దైవాప చారానికి మన్నించ మని హనుమను ప్రార్ధించింది .హనుమ ఇచ్చిన ధనం తో దరిద్రం నుండి ముక్తుడై హాయిగా ఆనందం గా భార్యా పిల్లలతో సుఖాలు అనుభవించాడు కపిలుడు .అందరి కోర్కెలు తీర్చాడు .పిల్లల వివాహాలు చేశాడు .ఇన్ని చేస్తున్నా ,మనసంతా నువ్వే అని అతను హనుమ చరనాలనే ఆశ్రయించి చివరికి సాయుజ్యం పొందాడు కపిలుడు .నమ్మిన వారికి నమ్మినంతా సాయం ఇచ్చే వాడు ఆంజనేయుడు అని ఈ కధ మనకు తెలియ జేస్తోంది .
దీని తరువాతి కధ సోమ దత్తుని కధ .
సశేషం ,
మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ –07 -02 -12 .

గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్
http://sarasabharati.wordpress.com
http://suvarchalaanjaneyaswami.wordpress.com

–      పుష్కర  ముని ,ధ్వజ దత్తుడి పై కరుణ చూపాడు .  .మంత్రజలాన్ని  శిరసు పై జల్లాడు .శుచి అయి స్నానం చేసి రమ్మన్నాడు . .వెంటనే ధజ దత్తుని అశాంతి అంతా త్రుటి లో మాయ మై పోయింది .అక్కడే కూర్చుని ,హనుమ ద్వాదశాక్షరీ మహా మంత్రాన్ని శ్రద్ధ తో జపించాడు .ఎదుట దేదీప్య మాన మైన వెలుగు ప్రకాశించింది .వెంటనే సువర్చలా సహితుడైన ఆంజనేయ స్వామి అతని ఎదుట ప్రత్యక్ష మైనాడు .వెంటనే వారిద్దరి పాదముల పై పడి స్తోత్రం చేశాడు 
    ”వేద వేద్య మహా భాగ పురాణ పురుషోత్తమ -తవ సందర్శనైవ దురితం మే నివర్తితం 
     తవ సందర్శనా దేవ ,యోగినామపి దుర్లభం -బహుజన్మార్జితాత్   పుణ్యాత్ లబ్ధవా నస్మి సాంప్రతం .
     అద్యమే సఫలం జన్మ జీవితం చ సుజీవితం -గతాన్యహాని సర్వాణి దుర్దినా నితి మే మథిహ్ 
     యస్త్వం సాక్షాత్క్రుతో దేవో బ్రహ్మా దైరపి దుర్లభం -దేవత్వం ప్రాణి తస్య  నమ్ర శిరసా యాచే వరం సాం వ్రతం .
     భావస్తే పద పంకజే ,భవతు మే భక్థిహ్ పరా శాశ్వతీ –త్వద్భావ స్తవ భక్త జాల విషయే భూయాత్త దేవాశ్రాయే 
     స్వాన్తే కాంక్షిత మేవ దేవ హనుమన్నత్వాం పదం ప్రార్ధయే ”
      అంటూ మనసు దీరా స్తుతించాడు .హనుమ ధ్వజదత్తుని ఆప్యాయం గా లేవ దీసి సువర్చలా దేవిని చూసి ”సూర్య   నందినీ !ఇతడు నా ప్రియ భక్తుడు .గురువు గారి అనుగ్రహం తో నేడు మన దర్శనాన్ని పొంద గలిగాడు .ఇతనికి వచ్చిన కష్టాలన్నీ గురు దూషణ వల్లనే వచ్చాయి .ఇప్పుడు ఇతని పూర్వ జన్మ వృత్తాంతాన్ని చెబుతాను విను .పూర్వ జనం లో ఇతని పేరు ధర్మ సారుడు .అన్ని శాస్త్రాలు చదివి ఉత్తమ పురుషుడు  గా   వుండే వాడు .ఎంతో మందికి వేద విద్య నేర్పాడు .ఒక సారి శిష్యులను వెంట తీసుకొని అడవికి పుష్పాలు ఫలాలు దర్భలు తీసుకు రావ టానికి వెళ్ళాడు .కొంత  దూరం వెళ్ళ గానే అక్కడ ”భరతుడు ”అనే రాజు ,నిశ్చల చిత్తం తో జితెన్ద్రియుడై ,”హనుమ సప్తాక్షరి ”మంత్రాన్ని బిగ్గరగా ,అతి వేగం గా జపిస్తుండడం గమనించాడు .రాజు దగరకు వెళ్లి ”మంత్రాన్ని అంత అ గట్టి గా జపిస్తావేం ?”అని కోప పడ్డాడు .రాజుకు బాహ్య స్మ్రుతి లేదు .తదేక  ధ్యానం లో వున్నాడు .ఇలాంటి మూడ్హుడు కి   ఏమి చెప్పినా నిష్ఫలం అనుకొంటూ అక్కడి నుంచి ముందుకు వెళ్ళాడు .
      కొంత దూరం లో శిష్యులతో వస్తున్న ”మృకండ మహర్షి ”దర్శనమిచ్చాడు .ఋషిని ప్రసన్నం చేస్సుకొని ,ఆయన అనుగ్రహం  తో హస్తన్యాస  కరన్యాసాలు తో ”సప్తాక్షరి ”ని ఉపదేశం గా పొంది ,జపించాడు .యెంత కాల మైనా మంత్ర సిద్ధి కలుగ లేదు .మంత్రం మీద ,గురువు మీద కోపం వచ్చి దూషించాడు .మంత్రోపాసన మానేశాడు .గురుదూషణ,మంత్ర త్యాగం  చేసిన ఈ ధ్వజ దత్తుడే ఆ నాటి ధర్మ సారుడు .ఈ జన్మ లో  గురువు అనుగ్రహం పొంది ,మన దర్శనం తోపాపాలన్నీ   పోగొట్టుకొని,కోర్కెలను   జయించిన వాడు అయ్యాడు .యితడు తన దరిద్రాన్ని దూరం చేసుకోవా టానికే తపస్సు చేశాడు .కనుక అనుగ్రహించి ఇతడిని భాగ్య వంతుడిని చేయాలి .ఈ నీ పుత్రు డికి ఐశ్వర్యం ప్రసాదించు ”అని కోరాడు 
         సువర్చలాదేవి సరే నని అనుగ్రహించింది .మళ్ళీ గురువును దర్శించి ,అనుమతితీసుకొని ఇంటికి వెళ్ళ మని ద్ధ్వజ దత్తుడికి చెప్పి సువర్చ లాంజనేయులు అడ్రుష్యమైనారు . అతడు పుష్కర గురువును దర్శించి ,అనుగ్రహం కోసం పాదాల పై పడ్డాడు .ఆయన ఆప్యాయం గా లేవ నెత్తి ”దత్తా ! జరిగినది అంతా  నాకు తెలిసింది .ఇంటికి వెళ్లి సుఖం గా వుండు ”అని దీవించి పంపించాడు 
         ధ్వజ దత్తుడు గురువుకు మాటి మాటికీ నమస్కారం చేస్తూ వెళ్ళ లేక  , వెళ్ళ లేక ఇంటి ముఖం పట్టాడు .ఇంటి దగ్గర కు రాగానే తానుండే ఇల్లు మారి పోయి ,అక్కడ దివ్య సౌధం కనిపించింది .బంగారపు కాంతి తో అది ధగ ధగ లాడు తోంది .మేడ మీద వున్న అతని భార్య ”శీలా దేవి ‘ సంతానం తో సహా ’కిందికి దిగి వచ్చి ,భర్త కు స్వాగతం చెప్పి ,ఆయన పాదాలకు నమస్కరించి ,పాదోదకాన్ని శిరసున చల్లు కొన్నది .బంధుగణం అంతా వచ్చి చేరి ,అపూర్వ స్వా గతం పలికారు .ద్వజ దత్తుడు తమకు ఈ సంపద లభించ టానికి గురువు అనుగ్రహం ,శ్రీ సువర్చలా సమేత ఆంజనేయ స్వామి అనుగ్రహం కారణం అని అతి వినయం గా వివ రించాడు .ఇక నుండి తమ వారందరికీ సిద్ధాశ్రమం లో వున్న  పుష్కర మునియే  గురువు అని నిర్ద్వంద్వం గా తెలియ జేశాడు .తమ కందరకు  రక్ష, హనుమంతుడే నని చెప్పాడు .అంతా చాలా సంతోషించారు .అందరు ”ఆంజనేయ పాహిమాం ,ఆంజనేయ రక్షమాం ”అంటూ ,అక్కడి నుంచి వెళ్లి పోయారు .ధ్వజ దత్తుడు మానసిక ప్రశాంతితో సుఖ సంతోషాలతో కల కాలమ్ జీవించి దాన ధర్మాలు చేస్తూ ,చివరికి శ్రీ హరి లో ఐక్యమయాడు .ధ్వజ దత్తుడి కధ సంమాప్తం .తరువాత ”కపిలుని కధ ”ఇంకోసారి తెలుసు కొందాం 
              సశేషం 
                     మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ –04 -02 -12  

గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్
http://sarasabharati.wordpress.com
http://suvarchalaanjaneyaswami.wordpress.com

గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్
http://sarasabharati.wordpress.com
http://suvarchalaanjaneyaswami.wordpress.com

suvarchalaanjaneya Swami Puja at Vuyyuru on the special occasion of our Vijji’s Gruhapravesam on 28.01.2012.

శివామ్ష తో జన్మించిన దూర్వాసుడు ,అన్ని విద్యలు నేర్చి ,గంధమాదన పర్వతం మీద తీవ్ర తపస్సు చేస్తున్నాడు .అప్పుడు దేవ దాసీ తిలోత్తమ ,ఆమె ప్రియుడు  సాహసి అనే వాడు ఈ మహర్షిని గమనించ కుండా రాతి క్రీడలో పాల్గొన్నారు .వారి మాటలు ,చేష్టలు మహర్షి తపస్సు కు భంగం కల్గించాయి .ఆయన కళ్ళు తెరచి ,వారి కామోద్రేకానికి కినిసి ,వారిద్దరిని రాక్షసు లు గా జన్మించ మని శపించాడు .సాహసి ”గర్దభాసురుడు ”గా జన్మించాడు .ఇతడు మహా విష్ణువు చేతిలో మరణం చెండాడు .ఏమైనా భరద్వాజుని ఏకాగ్రత దెబ్బ తిండి .కామ వికారం కల్గి ,పెళ్లి చేసుకోవాలనే కోర్కె పెరిగింది .అదే సమయం లో చ్యవన మహర్షి కుమారుడు ”ఔర్వుడు ”అనే ఆయన ,తన కుమార్తె ”కందళి ”తో అక్కడికి వచ్చి ,మహర్షి మనసు లోని ఆట తెలుసు కోని ,తన కూతురు కందళి నిచ్చి దూర్వాసునికి వివాహం చేశాడు .
కందళి గంప గయ్యాళి .ఆమె ను భరించటం కష్టం గా వుంది ..ఆమె కోపాన్ని భరించ లేక ,ఆమెను వదిలి ,మళ్ళీ తపస్సు కు వెళ్ళాడు .ఆమెకు భర్త ను వదలటం ఇష్టం లేక ,ఆతడిని అనుసరించింది .కొంత దూరం వెళ్ళిన తర్వాత ,దివ్య రూపం లో వున్న ఒక పిల్ల వాడు అక్కడికి వచ్చి మహర్షితో కందలిక ను విడిచి పెట్ట వద్దనీ ,ఆమెయే తగిన అర్ధాంగి అవుతుందని చెప్పి వెళ్లి పోయాడు .కందలిక  తన పేరు మీద కదళీ వృక్ష జాతిని సృష్టించింది.కందళి కడలి గా ,రంభా గా అరటి గా పేరు మారింది . .
దూర్వాస మహర్షి గురించిన మూడో కధ .పూర్వం ”నాభాగుడు ”అనే రాజు వుండే వాడు .ఆయన కుమారుడే అంబరీషుడు .అంబరీషుడు విష్ణు భక్తుడు .ఏకాదశీ వ్రతాన్ని భ క్తీ శ్రర్ధ లతో    చేసే వాడు .ఒక సారి ఏకాదశి ఉపవాసం వుంది ,మర్నాడు ద్వాదశి నాడు పారాయణ చేయటానికి సిద్ధ మైన సమయం లో దూర్వాసుడు ,ఆయనకు అతిధి గా వచ్చి స్నానం చేయటానికి నదికి వెళ్ళాడు .ద్వాదశి ఘడియలు పూర్తి ఆయె సమయం అయినా మహర్షి రాలేదు .అక్కడున్న మార్షుల అనుమతి తో ,కొద్దిగా జలాన్ని తీర్ధం గా త్రాగాడు .తర్వాత దూర్వాసుడు వచ్చి ,జరిగిన దానికి కోప పది తన శిరస్సు లోని ఒక జడ ను పీకి దాన్ని పిశాచిగా మార్చి భక్త అంబరీషుని పైకి పంపాడు .అది అతి భయంకరం గా మీదకు రావటం గ్రహించి ,రాజు ,శ్రీ హరిణి మనసు లో ధ్యానించాడు .వెంటనే విష్ణు చక్రం ఉద్భవించి ,పిశాచాన్ని చంపి ,,దుర్వాసుని చంప టానికి   మీదకు వెళ్ళింది .
భయం తో దుర్వాసుడు పారి పోవటం ప్రారంభించాడు .చక్రం ఆయన్ను వెన్నంటే వెళ్తోంది .మూడు లోకాలూ తిరిగి నా ఎవరూ,దుర్వాసునికి అభయం ఇవ్వ లేదు .చివరికి విష్ణువు ఆజ్ఞా తో మళ్ళీ అమ్బరీశున్నే శరణు వేడాడు .అంబరీషుడు అతన్ని క్షమించాడు .వెంటనే చక్రం అదృశ్య మైంది .భగవంతుని కంటే ,భక్తుడే శక్తి కల వాడు అని ఈ కధ మనకు తెలియ జేస్తుంది .
ద్వాపర యుగం లో కుంతిభోజుడు అనే రాజు దగ్గరకు దుర్వాసుడు వచ్చాడు .ఆయన కుమార్తె కుంటే దేవిని చూసి ,ఆమె భక్తికి మెచ్చి ఒక దివ్య మంత్రాన్ని ఉపదేశిచాడు .ఆ మంత్రాన్ని ఏ దేవుడిని ఉద్దేశించి జపిస్తే ,ఆయన వల్ల మంచి సంతానం కలుగుతుందని చెప్పాడు .కుంటే దేవి బుద్ధి చాపల్యం తో ఆమంత్ర ప్రభావాన్ని పరీక్షించాలను కొంది .సూర్యుని గురించి ప్రార్ధించింది .ఆయన వరం వల్ల ఆమెకు కర్ణుడు జన్మించాడు కుంతికి వివాహం అయిన తర్వాత ధర్మ దేవత ,వాయుదేవుడు ,ఇంద్రుడు ,అశ్వినీ దేవతలను దుర్వాసుని మంత్రం తో స్మరించి ,క్రమంగా ధర్మ రాజు ,భీముడు ,అర్జునుడు ,నకుల సహ దేవులను కన్నది .వీరే పంచ పాండవులు .కర్ణుడిని నదిలో వదిలి పెడితే ఆతడు సూతుది కి దొరికి అక్కడ పెరిగి కుమారాస్త్ర విద్యా ప్రదర్శన లో తన సామర్ధ్యం రుజువు చేసు కోని ,దుర్యోధనుని మనసు గెల్చి ,అంగ రాజ్యానికి అభిషిక్తుడై ,కౌరవ పక్షం లో ముఖ్యుడైన సంగతి మనకు తెలిసిందే.
దూర్వాసుడు వైష్ణవ ,శాక్తేయాది మహా మంత్రాలన్నీ జపించి నప్పటికీ మనశ్శాంతి లేకుండా పోయింది .చివరికి ”శ్రీ హనుమత్సంజీవినీ విద్య ”నేర్చి జపించాడు .అప్పుడు హనుమ ఒకే ముఖం తో 18 భుజాలతో దర్శన మిచ్చాడు .దుర్వాసుడు పరవశించి ఆన్జనేయుడిని భక్తీ తో కీర్తించాడు .చక్కని శ్లోకం తో ఆయన్ను వర్ణించాడు -
”శక్తిం ,పాశం చ కుంతం ,పరశు మపి హలం తోమరం ,ఖేతకం వా
శంఖం చక్రం త్రిశూలం ముసలమపి గడం పట్టాసం ముద్గరం చ
గాండీవం బాణ పద్మం ,ద్వినవ వర భుజైహ్,ఖడ్గ మస్యావదానం
వందేహం వాయుసూనుం ,సురరిపు మధనం ,భక్త రక్షా దురీణం .”
ఈ శ్లోకం విన గానే ,ఆంజనేయుడు మిక్కిలి సంతోషించి దుర్వాసునికి మనశ్శాంతిని ప్రసాదించి ,అదృశ్యమైనాడు .అప్పటి నుంచి దుర్వాసుడు ఆంజనేయ మంత్రాన్ని అత్యంత భక్తీ శ్రద్ధ లోతో జపిస్తూ మనశ్శాంతి ని పొందుతూ ,కోపం లేని వాడై ,గంధమాదన పర్వతం ఈదే నివశిస్తూ ,మహా యోగి యై శివుని వలె నిత్య ప్రాతస్మరనుడు అయాడు ..కనుక మానషిక శాంతి లభించాలి అంటే శ్రీ ఆంజనేయ స్వామిని ఆరాధించాలి అనిదుర్వాసుని కధల వల్ల మనకు తెలుస్తోంది .దుర్వాసముని  కధ సమాప్తం.
ఈ సారి ధ్వజ దత్త కధ తెలుసు కొందాం
సశేషం
మీ –గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్ –28 -01 -12 .

గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్
http://sarasabharati.wordpress.com
http://suvarchalaanjaneyaswami.wordpress.com